27 Ocak 2017 Cuma

çalışma hayatından sonra evde hayat

Günler yavaş, yıllar hızlı geçiyor derler ya, ben de onu yaşıyorum sanki bu aralar. Kurumsal hayattan ayrılalı neredeyse bir yıl olacak! Sanki daha dün ofise gidiyormuşum gibi geliyor bana. 12 yıllık iş hayatım bundan tam bir yıl önce sona erdi - şimdilik... Kurumsal hayattan ev hayatına geçiş kimi zaman sancılı kimi zaman da keyifli oldu benim için.


Liseden sonra ara vermeden direk üniversiteye başladım ben. Çok istediğim bölümü kazanamamış olmama rağmen İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Maliye Bölümü ile eğitim hayatıma devam ettim. Üniversitede dersler çok iyi gitmeyip, okul da bir sene uzayınca evlilik planlarımızı ertelemeden okulun 5. yılını bitirdiğimiz yaz evlendik biz. 
kurumsal hayat bitince

Evlendikten bir hafta sonra çalışmaya başladım. Evde ne yapılır bilmem ben diyordum o zamanlar. Hatta bazı arkadaşlarım evlendikten sonra çalışma hayatlarına ara verdiler. Sebep: evime alışayım! Bunu ise hiç anlayamadım!!! Ben evlenip evime alışamadan çalışma hayatına adım atmış oldum. Maddi durumlar, tecrübe olmaması vs nedeniyle küçük bir şirkette çalışmaya başladım. O zaman aldığım maaş ev kiramızın yarısı ediyordu! Düğün, ev eşyaları gibi hiç bir konuda borcumuz olmamasına rağmen evin geçiminden BİZ sorumlu idik. Aileler gerekeni yapmış, iş bize düşmüştü...
Çok da sevmediğim halde çalışmaya devam ettim. 
Oradan ayrıldıktan sonra daha kurumsal bir yerde, büyük bir holding bünyesinde çalıştım. 
Üçüncü işim ise 10 yılı devirdiğim özel bir şirket oldu. Şimdilik de son işim oluyor kendisi :)


İkinci bebeğin gelmesi ve kızımın ilk okul birinci sınıfa başlaması sebebiyle çalışma hayatıma ara verdim. İyi mi yaptım?



  • Birinci sınıf gerçekten çok önemli! Kızımın okul hayatının ilk yılında onun yanında olmak ve derslerinde yardımcı olmak istedim. Çok da iyi yapmışım. İşten gelip ödevlerle ve kızımla ilgilenmek hiç de kolay olmayacaktı... Okul toplantıları, gösterilerine katılamayacaktım... Ki bu konuda blogumda pek çok kez yazdım bir çalışan anne olarak yaşadıklarımı...
  • Bebeğimi kendim büyütmek istedim. Badem kızım 11 aylık olana kadar da evdeydim. 11 aydan sonra bebeğimi bırakıp işe gitmek çok zor gelmişti. Hele de bir başkasına bebeğinizi emanet etmek!!! O zaman şartlar bunu gerektiriyordu... Neyse ki Allah karşımıza iyi insanlar çıkardı... Evet hala destek alıyorum bebek bakımı, ev işleri için...
  • Kardeşin ailemize katılmasıyla büyük çocuğun daha çok ilgiye ihtiyacı olduğunu kabul etmek gerek.
  • Bir de merak vardı bende :) Evde olsam nasıl olur, evde hayat nasıl? benim evlilik hayatım ile çalışma hayatım eş zamanlı başladığı için evde olmak nasıl olur bilemiyorum. İş değiştirme dönemlerinde -ki bu iki kere oldu- bir hafta evde kaldım, o da iş görüşmeleri ile geçti. 

Merakımı henüz gideremedim. Ben ne zaman çalışmasam, evde olsam ya karnımda bir bebek (doğum izni) ya da kucağımda bir bebek oldu :)
Berke de biraz büyüdükten sonra belki merakım gider :) 
kurumsal hayattan sonra annelik


Evde olan bebeksiz, çocuksuz hanımlar, evde hayat nasıl? 

Kahvaltıdan sonra şöyle ayaklarınızı uzatıp, çay kahve içerken kitap okuyup fonda da sevdiğiniz müzikleri falan dinleyebiliyor musunuz? Size bir misafir gelecek ise günler önceden küçük küçük hazırlıklara başlayabiliyor musunuz? Benim bu hazırlıklar hep son dakika oldu şimdiye kadar, şimdi de bebekle ne kadar olursa o :)))
Bugün de bir iş yapmayayım bari, bütün gün yatayım falan diyebiliyor musunuz? Merak ediyorum yorumlarınızı yazar mısınız?

15 yorum:

  1. bende çalışan bir anneyim.. 1 sınıfa giden bir oğlum var..malum hayat zor çalışmadan olmuyor mu oluyor ama çalışmakta farklı işte eğer ki çalıştığın ortam iyise pek sorun olmuyor.işin dışında evde de çalışmaya devam ilave olarak bir de blog aşkı hobimiz var :) herşeye koşturuyoruz..önemli olan düzenli programlı bir yaşam oluşturmak.misafirimde gelse hazırlıklar aynı bazen kendimi sınıyorum hafta sonları evdeyim tatil günlerim.ve bu tatil günlerimde hep derim bütün gün yatacağım,evde kalmanın keyfini sürmek havasındayım :))) ama nerdeeee olmuyor,anladım ki bana göre değil bir şeyler yapmadan boş boş olmuyor vakit geçmiyor hele ki kendimi kötü hissediyorum..sonra işim olduğu niçin şükür ediyorum..tatlı keyifli saatler kısa bir süre sonra sıkıcı hale gelebiliyor.bu şekilde devamlı ve sık olması daha güzel, yaşlar ilerliyor,zaman su gibi akıp gidiyor ayrıca bu geçici dünyanın temposuna fazla kapılmadan ahiretimiz içinde çalışmak daha sonra biceceğimiz tarlayı boş bırakmamak gerekli ve bu hepsinden daha çokk güzel, huzura ermek böyle birşey..kısacası böyle güzelim biraz uzun oldu ama ancak işte..sevgiyle kall

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok güzel yorumunuz için teşekkür ederim.
      Sevdiğiniz bir işiniz varsa ne mutlu

      Sil
  2. Aaaa ;) Allah bana da nasip etsin evde bebek büyütmeyi :) çok zor çalışan anne olmak, benimde annem çalışıyor ve birinci sınıfta beni komşular alırdı okuldan ve bu hiç güzel değil.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah, hayırlısıyla.
      Çalışan annenin çocuğu olmak da kolay değil...

      Sil
  3. yok canım ya benim oğlan büyüdüğü halde izin alıp evde kalsam yapacak bir sürü iş çıkıyor nerede bacaklarını uzatıp oturmak.. biraz da evde kalmak pek bana göre değil sanırım şimdilik çalışmaya devam diyorum ben :-))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kadın olmak demek yoğun olmak demek 😉

      Sil
  4. Çalışmaya alışan anneleri evde şeytan dürtüyor bence çocuk bile olmasa ortada kendine iş bulabiliyor :)) keyif yapmak bünyeye ters :)

    YanıtlaSil
  5. Bu konuda uzun uzun yazarım 😀 ama geç gördüm . Uykum geldi 😴 Çayları alıp sohbet edilesi bi konu yani bu 😊 ben de 2. Bebeğin doğumu ardından işi bıraktım evdeyim, evde tekim. Ve günlük ev işleri, yemek vs. Yaramaz oğlum ve ilkokul 1 e giden kızımla zor. Günler nasıl geçiyor anlamıyorum. Hayatımda içimi dökebileceğim bir hobim olsun dedim, blogu açtım.Daha önce açsaymışım keşke diyorum sevdim tabi düzenli gelir de olsa isterimm :) Peki ben de sana sorayım, blogunu aktif çalışırken açtın. Sanırım değil mi?

    YanıtlaSil
  6. henüz anne değilim ama 17 senedir bende aralıksız çalışıyorum en son kar yağdığında evde kaldım 2 gün boşlıktan ne yapacağımı şaşırdım :)) ama benimde en büyük dileğim şartlar el verirse anne olduğumda çocuğumu kendim büyütmek :)

    YanıtlaSil
  7. Ben de daha üniversitenin 2. yılında başladığım çalışma hayatını küçük oğlumun doğumuna yakın bırakmıştım. Şimdi 10 yıl oldu yeniden çalışırım diyordum olamadı malesef. Çalışmak pek çok açıdan daha avantajlı. Ama çalıştığın yeri sevmelisin, insanları....Böyle olsa bırakmazdım ben

    YanıtlaSil
  8. bende 16 senelik kurumsal firma deneyim sonucunda dogum yaptım diye işen çıkarıldım .sonra 3 sene iş aradım bulamadım buldum ve 1 sene orta ölçekli firmada yönetici olarak çalıştım. sonramı mahkemeye verdim ve kazandım :) yani anlayacagım bunlarla ugrasırken kızımıda hiç ihmal etmedim ama son 4 senedir tam gaz ilgileniyorum. kendi sosyal hayatımı 2.plana attım diyebilirim ama kendi çocugun için herşeye değer . şu sıralar bir iş olsada çalışsam diyorum ev hayatı iş hayatından zor hala alısamadım desem :)

    YanıtlaSil
  9. selammm,
    malesef ben mezun olduğumdan beri hiç ara vermeden çalışan bir anne olarak sana cevap veremeyeceğim,
    bebeğim 3.5 aylıktı işe başlamak zorunda kaldım
    devletteyim ve iznim o kadarcıktı :((
    annem baktı çocuklara sonra 3ten sonra kreş
    evde olmadığım için pişman mıyım?
    değilim sanki
    iyiki çalışmışım diyorum
    şimdi şükür delikanlı oldular
    ama kreş yaşından sonra çalışma hayatına tekrar dönmeni tavsiye ediyorum sana
    keşke ben de 3 yaşına kadar büyütebilseydim doya doya bebekliklerini yaşasaydım dediğim oluyor
    Bebeği öpüyorum
    kolay gelsin sana

    YanıtlaSil

Yorum yazan eller dert görmesin..

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...